آنکس که نداند

بر خاک من بنویسید/ او ندانست/ و هرگز نخواست که بداند/ من هرگز نخواستم بدانم/ فقط زیستن آب را تماشا کردم/ و سکون خاک را/ من آنچه را اندیشیدم/ رها کردم ... بیژن جلالی

 

       

          به سان رود

          که در نشیب دره

          سر به سنگ می زند

          رونده باش


          امید هیچ معجزی

          ز مرده نیست 

          زنده باش

 

                ه.الف.سایه

+ کتا ; ۳:٢٢ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۳/٢۱
comment نظرات ()