همین امروز

من همینطور گیج، همینطور تنها، همینطور سردرگم داشتم توی خودم راه می رفتم که رسیدم به وبلاگ عطا که نوشته بود:" احمد آقالو مرد"...

حالا هم همانطور گیج، صدای فراموش نشدنی آقالو و چهره ی نازک و دوست داشتنی اش هم اضافه شده به سردرگمی هایم. و رفته ام توی تنها اتوبوسی که یکبار او را دیدم و دست لاغرش را گرفته بود به میله ی بالای سرش و من مثل احمد آقالو ندیده ها از اولی که سوار شد تا آخری که پیاده شد چشم ازش بر نداشته بودم...

نمی دانم آیا ممکن است این خبر راست نباشد؟ ...