کجا نشان قدم نا تمام خواهد ماند؟ ...

همین طور است همسایه! زمان همیشه به همین سرعت می گذرد و ما هر چند سال یکبار ناگهان خود را میان ثانیه های گیج و ویلانش سرگردان می یابیم. که بوده ایم؟ چه خواسته ایم؟ خواستنمان در خواب بوده یا در بیداری؟ در مستی بوده یا هشیاری؟ ... کجای ثانیه ها کنار جاده ی زمان ایستاده ایم و از روزگار جامانده ایم؟ می فهمم! بیداری می گوید: باید بلند شد دوید اما همینطور که می دوم باز توی دلم می پرسم : تا کجا؟

+ کتا ; ۱٠:۳٠ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٧/۳/۱٦