بر خاک من بنویسید/ او ندانست/ و هرگز نخواست که بداند/ من هرگز نخواستم بدانم/ فقط زیستن آب را تماشا کردم/ و سکون خاک را/ من آنچه را اندیشیدم/ رها کردم ... بیژن جلالی
این یکی دو روزه گیج طعم حقیقت ام.
از هر زهرماری بد تر است....راستی چرا بايد دنبال چیز به این تلخی بگرديم ؟ خود آزاری است؟ آقا نخواستیم حقیقت! چه کسی را باید ببینیم؟