آنکس که نداند

بر خاک من بنویسید/ او ندانست/ و هرگز نخواست که بداند/ من هرگز نخواستم بدانم/ فقط زیستن آب را تماشا کردم/ و سکون خاک را/ من آنچه را اندیشیدم/ رها کردم ... بیژن جلالی

 

یک)

 

دنبال بازیچه ی گم شده ای

 تمام سوراخ سنبه های خانه را گشته ام

 نیست

 گویا من بزرگ شده ام مادر

 باورمی کنی؟

.

.

 

 

 دو)

  ببین!

 قانون بازی اینست:

  من بازیچه ی تو

 تو بازیچه ی من

 حالا از اول

 می آیی؟

.

.

 

سه)

  برای اوقات

 سر رفتگی حوصله مان

 بجز عاشق شدن

 فکری بکن

.

.

 

چهار)

 یکبار در میان

پیدایت می کنم

پیدایم می کنی

سک سک!

و بازی چه آسان

تمام می شود

.

.

.

.

.

 

 

 

 

پنج)

 

یادم بماند که

  

+ کتا ; ۱٢:۱٢ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٦/۱/٢۸
comment نظرات ()