آنکس که نداند

بر خاک من بنویسید/ او ندانست/ و هرگز نخواست که بداند/ من هرگز نخواستم بدانم/ فقط زیستن آب را تماشا کردم/ و سکون خاک را/ من آنچه را اندیشیدم/ رها کردم ... بیژن جلالی

...

 

 

من؛

 

نفس عمیق!

 

 ..کمی مکث از سر دلتنگی و باز

 

دنبال باقی روز دویدن

 

 

من؛

 

نگاه به کوچکی ِ دست هایم و

 

آنها را به شکل مشت

 

 در جیب فرو بردن

 

 

من؛

 

در کوتاهی راه ِبین ِ

 

کوه ها و آدم ها رفتن و برگشتن

 

 

 

- و لبخندکی از سر یاس

 

روی لب های تنهایی -

 

 

من؛

 

راه حل ساده ای که هیچوقت

 

تا پایان وقت قانونی آزمون

 

به ذهنت نمی رسد

 

 

 

 

 

+ کتا ; ٢:٤٠ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/٧/٢٢
comment نظرات ()