آنکس که نداند

هفته ای که گذشت را باید ساعت به ساعت بنویسم. نه همان ثانیه به ثانیه !... و گاهی روز چه قدر حقیر تر از ثانیه های خودش می شود.

برای خبر رسانی و ثبت تاریخ وقایع می شود فعلن به یکی دو جمله بسنده کرد:

خوشبختانه توانستیم از زندان بیرون اش بیاوریم. ساعت دوازده و ربع چهارشنبه است.مشکلات در حال حل شدن هستند.

بد تر ها تا بد شدن کوتاه آمده اند

اول هفته شرح مفصل همه ی وقایع را می نویسم.

سپاسگزار پیام ها و همراهی های دوستانه و صمیمانه ی شما هستم.

+ کتا ; ۱٢:٢٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/٦/۸