آنکس که نداندبر خاک من بنویسید/ او ندانست/ و هرگز نخواست که بداند/ من هرگز نخواستم بدانم/ فقط زیستن آب را تماشا کردم/ و سکون خاک را/ من آنچه را اندیشیدم/ رها کردم ... بیژن جلالی |
||
هی قطع میشود. هی دوباره تلاش میکنم وصلش کنم. چند دقیق فقط وصل میماند. توی همان چند ثانیه میروم فیسبوق و تلاشهای مذبوحانه میکنم که ادای آدمهای زنده را در بیاورم در حالی که واقعن ما ذبح شدگانیم.
آخرش از قطع شدن پیاپیاش خسته میشوم. خب هر چیزی حدی دارد. با خودم فکر میکنم خوب است که پرشین بلاگ هنوز فیلتر نیست. خوب است که بعد از ملی شدن اینترنت هنوز این وبلاگ را خواهم داشت. حالا دارم فکر میکنم وقتی ارتباط ما با جهان قطع شود، آیا ارتباط جهان هم با ما قطع میشود؟ یعنی از خارجه میشود این وبلاگ را خواند؟! یا فقط دایره خوانندگانش محدود میشود به اندرونی؟!
یکی نوشته بود بوی الرحمن میشنود. دلم میخواهد دماغم را ببرم نزدیک دماغش و بو بکشم...