سال پیش هنوز همه جا هست

کلمه ها می آیند و نمی ایستند و می روند. انقدر که نمی فهمم چه بودند. مثل آب رود می مانند در سرم و من فقط می توانم عبورشان را تماشا کنم. حرف نیستند. لحظه اند.

امروز ناگهان دیروز می شود و امروز ناگهان فردا. زمان در هم ریخته اینجا. سال هنوز نو نشده، کهنه شده. سال پیش هنوز همه جا هست. توی همه زوایای خانه و توی همه خیابان های شهر. انگار نه انگار که ما رفتیم سفر و برگشتیم.

همینم مانده این پرستو هم اینجا بمیرد.