از شرق، تا خود افق- از غرب، تا خود آزادی

دلشوره دارم امروز. چشمهارا می بندم. احساس می کنم بالای همان پل عابر پیاده ام. همان جا می مانم تا فردا.

همان پل که رویا و حمید پایینش ماندند و من به هر بدبختی ای بود از پله هاش رفتم بالا. خوب شد رفتم. خوب شد رفتم که در این موقعیت هم بتوانم چشمها را ببندم و دوباره بتوانم احساس کنم همان بالا هستم.

موقع بالا رفتن بین انبوه جمعیت فشرده می شدم و نمی توانستم خودم انتخاب مسیر کنم ولی وقتی رسیدم بالا و هر جور بود روزنه ای بین تن های مردم پیدا کردم ، تا چشم کار می کرد آدم دیدم. چه عظمت غریبی! مثل این بود که توی دریایی گرم و امن باشی. ... از شرق، تا خود افق- از غرب، تا خود آزادی .

+ کتا ; ۱٢:٥٠ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۱۱/٢۱

آنکس که نداند

از شرق، تا خود افق- از غرب، تا خود آزادی

آرشیو وبلاگ

موضوعات وبلاگ

نویسندگان همکار

لینکستان