آنکس که نداند

بر خاک من بنویسید/ او ندانست/ و هرگز نخواست که بداند/ من هرگز نخواستم بدانم/ فقط زیستن آب را تماشا کردم/ و سکون خاک را/ من آنچه را اندیشیدم/ رها کردم ... بیژن جلالی

به سر آمدن

 


بلا آن  دم به سر می‌آید

که سر از بلا نترسد      

 

 



* لطفن به ایهام میان "به سر آمدن" و به "سر" آمدن در جمله بالا توجه ویژه شود

+ کتا ; ۱:٤٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱۱/۳٠
comment نظرات ()

هستم اگر می روم، گر نروم نیستم

 

ساحل افتاده گفت : « گر چه بسی زیستم

هیچ نه معلوم شد آه که من کیستم .»

موج ز خود رفته ای، تیز خرامید و گفت :

« هستم اگر می روم گر نروم نیستم . »

(( محمد اقبال لاهوری ))

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

موج ز خود رفته رفت

ساحل افتاده ماند .

این، تن فرسوده را،

پای به دامن کشید؛

و آن سر آسوده را،

سوی افق ها کشاند .

***

ساحل تنها، به درد

در پی او ناله کرد:

- (( موج سبکبال من،

بی خبر از حال من،

پای تو در بند نیست !
بر سر دوشت، چو من،

کوه دماوند نیست !

« هستم اگر می روم » ! خوشتر ازین پند نیست .

بسته به زنجیر را لیک خوش آیند نیست . ))

 

فریدون مشیری

+ کتا ; ۱۱:۳٦ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/۱۱/٢٥
comment نظرات ()

پس‌فردا

 

اخبار را نگاه می‌کنم. دلم کمی شور می‌زند. فردا نه، پس‌فردا... 

 

 

 

+ کتا ; ۱٠:٥٩ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/۱۱/٢۳
comment نظرات ()

مکالمه

من الان هیچ حرفی ندارم. همه چز آرام است. خیلی آرام. البته اگر به دنیای درونی خودمان اکتفا کنیم و به اخبار بیرونی و کشوری و لشکری نپردازیم. - که نمی پردازیم!- 

شاید اگر الان شرایط خانوادگی مثل چیزی حدود هفت یا هشت سال پیش بود، به مادرم تلفن می زدم که حالش را بپرسم و او می پرسید : " چه خبر؟ " و من می گشتم توی مغزم که برایش حرف پیدا کنم. شاید می گفتم که دیروز رفتیم مدرسه نوین و کارنامه ترم اولش را گرفتیم و معدلش شده نوزده و دو صدم و مادرم خوشحال میشد و می گفت :" آفرین به نوین، براوو به نوین! ، خیلی مهمه که آدم سوم دبیرستان همچین معدلی بیاره، قدر این بچه رو بدون مادر! " بعد دوباره می پرسید:" دیگه چه خبر؟ حمید چطوره؟" و من می گفتم :" حمید رفته برای شرکت دنبال آپارتمان بگرده. یکی دو جا زنگ زده و قرار گذاشته. باید یه جای ارزون بخریم. چون وقتی مستاجریم، شهرداری اذیت می کنه و اجازه دفتر کار نمیده. گفتم بهتون که! همین هفته پیش دوباره رفتن در شرکتو پلمب کردن. حمید هم رفته شهرداری گفتن مهندس معمار اگه تو ملک خودش دفتر داشته باشه اشکال نداره. نه اینکه مستاجر باشه. " بعد مادرم با صدای مهربان و جدی ش می گفت : " آهان! ، خب موفق باشه." مادرم نسبتا رسمی و جدی حرف میزد. نه که یک عمر معلم بود، من اصلا همینطور می شناختم اش. رابطه مادر و فرزندی جور دیگری برایم معنا نداشت. بعد لابد می پرسید :" خودت خوبی؟" و من می گفتم "بله!" بعد سفارش می کرد که وقتم را به بطالت نگذرانم. نه؟ همیشه اینکار را می کرد. نصیحت می کرد که صبح زود بیدار شوم ورزش کنم و من در اینجا سعی می کردم خداحافظی کنم. قسمت تنبل وجودم پذیرای این نصیحت ها نبود! 

+ کتا ; ۱:٠٢ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱۱/٧
comment نظرات ()