آنکس که نداند

مرز

اینجا
سرزمین دیگریست
گویی

من از مرز ِ سرزمین امید
گذشته ام

+ کتا ; ۸:۱٠ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۸/٧/٢٩

با یک صدای خوب

استراحت مطلق
افسردگی مطلق
اختناق مطلق
صفر مطلق

شک نکن ! این ها همه از مغز خودم تراوش کرده!
این هم می شود ترجیح بندش!
بایستگی مطلق
شایستگی مطلق

بعدش یک آه طولانی که من غم دارم
نم دارم
کم دارم
سم دارم

شک نکن!
این ها همه از مغز خودم تراوش کرده و می تواند تا ابد ادامه داشته باشد
سختی مطلق
بدبختی مطلق
آنچه که گریبان خلق را گرفته و اندوهی که مثل تخمه بین فقرا قسمت شده تا بشکنندش

شک نکن!
این ها همه از مغز خودم تراوش کرده
با یک صدای خوب دکلمه اش کن

+ کتا ; ٩:٤۳ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۸/٧/٢۸

نظرات ()

خطی که

دیگر

کلمه نمی‌خواهم

خط می‌خواهم

خطی که بشود آن را روی

تمام کلمه ها

کشید

+ کتا ; ٦:٤٦ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/٧/٢٧

نظرات ()

با باد پاییز

حالا ببین مرا

در عبور از سال چهلم
به تماشای خرده های سبک ِ آرزوهایم
که با باد پاییز
می روند...

+ کتا ; ۱٠:٤٥ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۸/٧/٢٧

نظرات ()

تماشاگر این را نمی داند

انسان گاه خودش هم خود را نمی فهمد. و این هنگامی ست که اصولا چیزی برای فهمیدن وجود ندارد.

اینطور وقت ها برای فهمیدن نباید اصرار ورزید اما مشکل اینجاست که تماشاگر این را نمی داند و می پندارد که ایراد از اوست!

+ کتا ; ۱٠:۱٤ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۸/٧/٢٦

نظرات ()

...

یه احمقی تو کله ی من نشسته که هر کاری می خوام بکنم هی میگه : "دیر نمیشه!"

+ کتا ; ۱٢:٢٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/٧/٢۱

نظرات ()

فرار

حمید با کلی امید دارد از همه ی زندگی ما محافظت می کند. با کلی امید هر روز از خواب بیدار می شود صبحانه درست می کند ، خرید می رود، با کارشناس و داور سر و کله می زند. نوین را می برد، می آورد، غذا می پزد ، ظرف می شوید... ، من آویخته ام به امید او.
همینطور مات مانده ام به تماشایش. و دست های خالی مان و امید خودم که توی سرازیری زندگی قل خورد و قل خورد و قل خورد و رفت و میدانم که دیگر هیچوقت پیدایش نمی کنم. عزیزک من تبدار توی تختش دراز کشیده. کتاب می خواند. می گوید : "دردم بهتره اما حالا خوابم گرفته. این چه زندگی ایه؟" بهش می گم :" این همون زندگی ایه که من ازش فرار می کنم" و بعد دوباره پلی اگین رو می زنم و از آشپزخونه بوی پیاز میاد و من دایره های رنگی رو می ذارم روی هم و قرمز میشه صورتی و صورتی میشه بنفش

+ کتا ; ٢:٢٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/٧/۱٦

نظرات ()

آنکس که نداند

مرز

با یک صدای خوب

خطی که

با باد پاییز

تماشاگر این را نمی داند

...

فرار

آرشیو وبلاگ

موضوعات وبلاگ

نویسندگان همکار

لینکستان